നമ്മളെന്താ ഇങ്ങനെ?

പലപ്പോഴും ആലോചിച്ചിട്ടുള്ള കാര്യമാണ്, നമ്മളെന്താ ഇങ്ങനെ? നമ്മളോരോരുത്തരും ഒറ്റപ്പെട്ട വ്യക്തികളായാണ് ജീവിക്കുന്നതു്. ഒരു സമൂഹമാണെന്ന തോന്നലേയില്ല. കുടുംബത്തിനുള്ളിൽപ്പോലും പലപ്പോഴും ആ തോന്നലില്ല എന്നു തോന്നിയിട്ടുണ്ടു്. “എന്റെ കാര്യം നടക്കണം” എന്നതിനപ്പുറം വളരെയധികംപേർക്കും യാതൊരു ചിന്തയുമില്ല. സ്വന്തം വീട്ടിൽ മുറ്റത്തിട്ടു വാഹനം കഴുകിയിട്ടു് ആ വെള്ളം എല്ലാവരും പൊതുവഴിയിലേക്ക് ഒഴുക്കിവിടാൻ ആർക്കും മടിയില്ല. എന്തിനു്, കക്കൂസിൽനിന്നുള്ള ജലംപോലും പൊതുസ്വത്തായ കുളത്തിലേക്കോ ഒക്കെ ഒഴുക്കിവിടാനും പലർക്കും യാതൊരു മടിയുമില്ല. എന്നുമാത്രമല്ല, അതൊക്കെ അവനവന്റെ അവകാശമാണെന്നാണു് ഭാവവും. റോഡിലേക്കു വെള്ളം ഒഴുക്കിവിടുന്നതുകൊണ്ടോ വാഹനം നിർത്തിയിരിക്കുന്ന വിധംകൊണ്ടോ വഴിയാത്രക്കാർക്കു് ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ടാകുന്നുണ്ടു് എന്നതിനു് ഒരു കുറ്റബോധം പോലുമില്ല, പലർക്കും. ഇതുതന്നെ മറ്റുപല കാര്യങ്ങളിലും കാണാനാകും. നമ്മളെന്താ ഇങ്ങനെ?

വഴിയിലൊ അടുത്ത പറമ്പിലൊ മാലിന്യം വലിച്ചെറിയുന്നതിനു് യാതൊരു സങ്കോചവും തോന്നാത്തതു് ഇതിന്റെയൊക്കെ മറ്റൊരു ഭാവമല്ലേ? പൊതുസ്ഥലങ്ങളിലെ മൂത്രപ്പുരയൊ കക്കൂസൊ ഉപയോഗിച്ചശേഷം വൃത്തികേടായി ഇട്ടിട്ടുപോകുന്നതും ഇതേ മനോഭാവം തന്നെ. പൊതുവിടങ്ങളിൽ തുറസ്സായി മാലിന്യം കത്തിക്കുന്നതു് എല്ലാവരുടെയും ആരോഗ്യത്തിനു ഹാനികരമാണെന്നു മാത്രമല്ല നിയമവിരുദ്ധമാണെന്നു് സുപ്രീംകോടതി പോലും വിധിച്ചിട്ടുള്ളതാണു്. എന്നാലും പ്ലാസ്റ്റിക് ഉൾപ്പെടെയുള്ള മാലിന്യമെല്ലാം കൂട്ടിയിട്ടു് കരിച്ചുകളയാൻ ആർക്കും മടിയില്ല, വിശേഷിച്ചു് ഭരണാധികാരികൾക്കു്. തിരുവനന്തപുരം കോർപറേഷൻ തന്നെ നഗരത്തിൽ പലയിടങ്ങളിലും മാലിന്യം കൂട്ടിയിട്ടു തീയിടുന്നുണ്ടു്. മാലിന്യസംസ്ക്കരണത്തിനു പല പദ്ധതികളും പ്രഖ്യാപിച്ച കോർപറേഷനാണ് ഇതു ചെയ്യുന്നതു് എന്നോർക്കണം. നമ്മളെന്താ ഇങ്ങനെ?

ഇതൊക്കെ പറയുമ്പോഴും ഒരു കാര്യമുണ്ടു്. ഇതുപോലെ പെരുമാറിയാൽ കടുത്ത ശിക്ഷ കിട്ടുന്ന നാട്ടിൽ പോയാൽ നമ്മളെല്ലാം വളരെ നല്ലവരായിത്തീരും. ആംഗലഭാഷയിൽ civic sense എന്നു പറയുന്ന ഗുണം നമുക്കെങ്ങനെയാണ് ഇല്ലാതെപോയത്? നമ്മളെന്നാണ് ഇങ്ങനെയായിത്തീർന്നതു്?

മലയാളികൾ ഇങ്ങനെയല്ലായിരുന്നല്ലോ. ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവും വൃത്തിയുള്ളനഗരമായി എല്ലാ വർഷവും തെരഞ്ഞെടുത്തിരുന്ന നഗരമായിരുന്നു തിരുവനന്തപുരം ഏതാനും ദശാബ്ദങ്ങൾക്കു മുമ്പെ. വിദ്യാഭ്യാസം സാർവത്രികമായപ്പോൾ ആത്മബോധവും സാമൂഹ്യബോധവും ഇല്ലാതായതെങ്ങനെ?

അണുകുടുംബങ്ങളാവുകയും കുട്ടിക്കാലം മുതൽക്കേ ഒറ്റയ്ക്കു വളരുകയും ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടാണോ? ആവാമെന്നു തോന്നുന്നു, അല്ലേ? ഒന്നും പങ്കുവയ്ക്കാനും മറ്റുള്ളവരുടെ ആവശ്യങ്ങൾകൂടി മനസ്സിലാക്കി ജീവിക്കാനും കുട്ടികൾ പഠിക്കുന്നില്ല. ഓരോരുത്തരും സ്വന്തം പഠനത്തെയും പരീക്ഷയിലെ മാർക്കിനെയും പറ്റി മാത്രമാണ് ചിന്തിക്കുന്നതു്.

ഇങ്ങനെ തുടർന്നാൽ മതിയോ? എല്ലാവരും ചിന്തിക്കണം, അല്പനേരത്തേക്കു് സ്വാർത്ഥത മാറ്റിവച്ചിട്ടു്. പോര എന്നു തീരുമാനിച്ചാൽ എങ്ങനെ മാറ്റാനാവും എന്നും ചിന്തിക്കണം. അഭിപ്രായങ്ങൾ കമന്റായി ഇവിടെ എഴുതുമല്ലോ.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s