ആത്മാഭിമാനം നഷ്ടപ്പെട്ട സമൂഹം

ഇന്ത്യയിലെ ജനങ്ങള്‍ക്ക് ഒരുപാട് പ്രശ്നങ്ങളുണ്ട്. ലോകത്തെല്ലായിടത്തു ജീവിക്കുന്നവ‍‍‍‍‍‍ര്‍ക്കും പ്രശ്നങ്ങളുണ്ട്. എന്നാൽ ഇന്ത്യയിൽ ജീവിക്കുന്നവ‍‍ര്‍ക്ക് മറ്റു പ്രശ്നങ്ങളും കൂടിയുണ്ട്. സമൂഹത്തിലെ ഉച്ചനീചത്വങ്ങൾ കൂടാതെ ആവശ്യമായ കാര്യങ്ങൾ നടത്തിയെടുക്കാനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുകളുമുണ്ട്. അതിൽത്തന്നെ, കാര്യങ്ങൾ നടത്താനായി പലയിടങ്ങളിലേക്കു യാത്രചെയ്യേണ്ടിവരുമ്പോൾ യാത്രാസൗകര്യങ്ങളുടെ കുറവ്. സർക്കാർ അർദ്ധസർക്കാർ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ മാത്രമല്ല, ചിലപ്പോൾ സ്വകാര്യസ്ഥാപനങ്ങളിൽപ്പോലും കാര്യങ്ങൾ നടത്തിയെടുക്കാനുള്ള പ്രയാസങ്ങൾ, കുട്ടികളെ സ്ക്കൂളിൽ ചേർക്കന്നതുമുതൽ വിവാഹം കഴിപ്പിക്കുന്നതുവരെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ നടത്തിയെടുക്കാനുള്ള പ്രയാസങ്ങൾ, ആരോഗ്യസംബന്ധമായ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾക്ക് പരിഹാരം ലഭിക്കാനുള്ള കഷ്ടപ്പാട്, അങ്ങനെ പലതും. ഇവയിൽ മിക്കവയുടെയും പിന്നിലുള്ള ഒരു പ്രധാനകാരണം കൈക്കൂലിയാണെന്നു കാണാം. യാത്രാസൗകര്യങ്ങൾ മോശമായിരിക്കുന്നതിന്റെ ഒരു കാരണം കൈക്കൂലിയാണ്. റോഡുകൾ വൃത്തിയായി പണിതില്ലെങ്കിലും ഉദ്യോഗസ്ഥനു കൈക്കൂലി കൊടുത്താൽ ബില്ലു മാറിക്കിട്ടും. സ്ക്കൂളിൽ പ്രവേശനം വേണമെങ്കിൽ കൈക്കൂലി കൊടുക്കണം – അതിനു കൈക്കൂലി എന്നു പറയില്ല എന്നു മാത്രം. സംഭാവന (ക്ഷമിക്കണം, ഡൊണേഷൻ) എന്ന ഓമനപ്പേരാണ് അതിനുള്ളത്. ആശുപത്രിയിൽ നേരായ ചികിത്സ വേണമെങ്കിൽ ആശുപത്രിക്കു കൊടുക്കുന്നതുകൂടാതെ ഡോക്ടർക്കും കൊടുക്കണം. ഇങ്ങനെ എന്തു പ്രശ്നത്തിന്റെയും പിന്നിൽ ഈ പിശാചിനെ കാണാം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ആവണം അണ്ണാ ഹസാരെയും ആം ആദ്മി പാർട്ടിയും അഴിമതി മുഖ്യപ്രശ്നമായി എടുത്തതും വിദ്യുച്ഛക്തിയുടെയും വെള്ളത്തിന്റെയും വില കുറച്ചിട്ടും കാര്യമായ വികസനം ദില്ലിയിൽ സാധ്യമായതും.

ഇതിപ്പോൾ പറയാൻ കാരണമുണ്ട്. ഈയിടെ വാട്ട്സാപ്പിലൂടെ ലഭിച്ച ഒരു വിഡിയൊ കാണുകയുണ്ടായി. വിദേശത്തുനിന്നു വരുന്ന നാട്ടുകാരെ പിഴിഞ്ഞ് പണമുണ്ടാക്കുന്ന കസ്റ്റംസ് ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ കാര്യമാണ് അതിൽ പരാമർശിക്കുന്നത്. വളരെക്കാലത്തെ ശ്രമഫലമായി പണം സ്വരൂപിച്ച് വിലപിടിപ്പുള്ള എന്തെങ്കിലും മേടിച്ചു നാട്ടിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നാൽ ഇവർ പിടി വീഴുകയായി. ഒരു വലിയ ടെലിവിഷൻ കൊണ്ടുവന്ന വ്യക്തിയോട് അതു കൊണ്ടുപോകാന്‍ അനുവദിക്കാനായി 25000 രൂപ ചോദിച്ച കാര്യവും അതു കൊടുക്കാത്തതുകൊണ്ട് ആ ടെലിവിഷന്‍ തടഞ്ഞുവച്ച കാര്യവുമാണ് വിഡിയൊയി‍‍ല്‍ വിശദീകരിക്കുന്നത്. തെണ്ടികൾ (ഭിക്ഷക്കാർ) എന്നാണ് ആ വ്യക്തി ഉദ്യോഗസ്ഥരെ വിശേഷിപ്പിച്ചത്. അവർക്ക് സർക്കാർ ശംബളം കൊടുക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ വിമാനത്താവളത്തിൽ ഒരു പെട്ടി വച്ചാൽ പണമുള്ളവർ സംഭാവന കൊടുക്കും എന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു. (ഇതി‍ൽ വിഡിയൊ സൗകര്യമില്ലാത്തതിനാൽ അതിവിടെ സ്ഥാപിക്കാനാകുന്നില്ല. അതെവിടെയെങ്കിലും അപ്‍ലോഡ് ചെയ്തശേഷം ഇവിടെ കണ്ണി കൊടുക്കാം.)

ഇത്തരത്തിൽ പെരുമാറിയാൽ ജനങ്ങൾ ഇങ്ങനെയെല്ലാം പറയുമെന്ന് ഈ ഉദ്യോഗസ്ഥർക്ക് അറിയാത്തതാണോ? ആണെന്ന് എനിക്കു തോന്നുന്നില്ല. ആര് എന്തുവേണമെങ്കിൽ വിചാരിക്കുകയോ പറയുകയോ ചെയ്തോട്ടെ. എനിക്ക് ഒന്നുമില്ല എന്ന ചിന്തതന്നെ ആവണം. “ഒരു ഉളുപ്പുമില്ലാതെ പണം ചോദിക്കുന്നു” എന്ന് വിഡിയൊയിൽത്തന്നെ പറയുന്നുണ്ട്. ആ “ഉളുപ്പ്” ഇല്ലായ്മ തന്നെയല്ലേ ഇങ്ങനെ പണത്തിനുവേണ്ടി യാചിക്കാൻ അവരെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്? കുറച്ചുകാലം മുമ്പൊക്കെ പണത്തിനുപിന്നാലെ ഇങ്ങനെ പോകാൻ മിക്കവർക്കും മടിയായിരുന്നു. കാരണം, അത് അവരുടെ ആത്മാഭിമാനത്തിനു കേടുവരുത്തുമായിരുന്നു. ഇന്നെന്തേ അതു സംഭവിക്കാത്തത്, അല്ലെങ്കിൽ ആരും അത് കണക്കിലെടുക്കാത്തത്? എനിക്കു തോന്നുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്: ഇന്ന് സമൂഹത്തിനു മൊത്തമായി ആത്മാഭിമാനം നഷ്ടമായിരിക്കുന്നു. എന്റെ ഒരു സുഹൃത്തു പറയുമായിരുന്നു, “പണ്ടൊക്കെ ഒരാളൊരു ജോലിചെയ്താൽ അത് ഭംഗിയായി ചെയ്തതിൽ അഭിമാനിക്കുകയും മറ്റുള്ളവരോട് അതേപ്പറ്റി പറയുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. ഇന്ന് കഴിവതും വേഗം എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ കാട്ടിക്കൂട്ടിയിട്ട കഴിയുന്നത്ര പണവും വാങ്ങി സ്ഥലംവിടണം.” എന്ന ചിന്തയാണ് മിക്കവർക്കും. അത് കല്ലാശാരിമുതൽ ശില്പിയും എഞ്ചിനിയറും വരെ അങ്ങനെയൊക്കെത്തന്നെയല്ലേ? മൂന്നുതരത്തിൽ വേണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ട മൂന്നു കൂട്ടരെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടു നീളത്തിലും വട്ടത്തിലും ചതുരത്തിലും ഉള്ള കുളം കുഴിച്ച പെരുന്തച്ചന്റെ ഈ നാടിന് എന്തു സംഭവിച്ചു? ചിന്തിക്കേണ്ട കാര്യമല്ലേ? എന്തുകൊണ്ടാണ് ഒരു പരിചയവുമില്ലാത്തവരോട് പണമാവശ്യപ്പെടാൻ മടി തോന്നാത്തത്? ഇതെങ്ങനെ തുടങ്ങി? ഒരു ട്രാൻസ്ഫറിനൊ ഒരു ഉദ്യോഗക്കയറ്റത്തിനൊ വേണ്ടി ഏതെങ്കിലുമൊരു പാർട്ടിയുടെ ഛേട്ടാ നേതാവിന്റെ വീട്ടിൽപ്പോയി കാവലിരുന്ന് അദ്ദേഹത്തിനും കുടുംബത്തിനും വേണ്ടി വിടുപണിയെടുക്കാനും “മാമാപ്പണി” ചെയ്യാനും മടിയില്ലാത്ത ഒരു കൂട്ടം നമ്മുടെ സമൂഹത്തിൽ എങ്ങനെയുണ്ടായി? ഇതൊക്കെത്തന്നെയല്ലേ നമ്മുടെ കഷ്ടപ്പാടുകൾക്കു കാരണം?

 

Advertisements

കാലാവസ്ഥാവ്യതിയാനവും കേരളവും

കാലാവസ്ഥാവ്യതിയാനത്തെപ്പറ്റിയും നമ്മുടെ നിസ്സംഗതയെ ചോദ്യംചെയ്തും നമുക്കെന്തെല്ലാം ചെയ്യാനുണ്ട് എന്നു വിശദീകരിച്ചും ഉള്ള എന്റെ ലേഖനം: http://www.mathrubhumi.com/technology/science/science-1.1661260

ഈ ലേഖനം വായിച്ചിട്ട് എന്റെ സുഹൃത്തും ആർക്കിട്ടെക്ടുമായ ലിസ അയച്ചുതന്ന കവിത:

അങ്ങരികിലെ മാമരംകൂടി നമുക്കു മുറിക്കാം
പൊന്നുമകൾക്കായൊരു മെറിഗോറൌണ്ട് വയ്ക്കാൻ.
ഊഞ്ഞാലിലായുന്നതായാസമല്ലേ
മെറിഗോറൌണ്ടല്ലേ അതിലും സുഖം
മാമരത്തിലെ കൊമ്പിലുറുമ്പുണ്ടണ്ണാറക്കണ്ണനുണ്ട്.
എന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ ഭാവി ഞാനല്ലാതാരുറപ്പുവരുത്തും?
ഞെട്ടണ്ട, നിങ്ങൾക്കു മനസ്സിലാവില്ലിതൊന്നും.

Kerala staring at disaster

This is a message from a Whatsapp group. I am reproducing this here because of its importance. I have not verified the data given, but I am willing to take them to be true as they are in agreement with my general perceptions. Hope everyone in Kerala will take this seriously. If they still remain complacent, the whole population is bound to face a very bleak future. So, with that anticipatory bail, here is the message:
 
മഹാരാഷ്ട്ര ഒരു മുന്നറിയിപ്പാണ്; ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാടിന്
 
കേരളം: ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാട്. ജലസമൃദ്ധി, പുഴകള്‍, പച്ചപ്പ്, കായല്‍, പച്ചപുതച്ച മലയോരങ്ങള്‍…ഇതെല്ലാം കണ്ടു ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാടെന്നു നമ്മള്‍ പിന്നീടു പേരിടുകയായിരുന്നു.
 
ദേവ്ഗാവ് (മഹാരാഷ്ട്ര): ദേവ് ഗാവ് എന്നാല്‍ ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം ഗ്രാമം. നമ്മെപ്പോലെ പിന്നീടു ടൂറിസം വികസനത്തിനുവേണ്ടി ഇട്ട ‘ബ്രാന്‍ഡ് നെയിം’ അല്ല. ദേവ്ഗാവ് എന്നുതന്നെയാണ് ആ ഗ്രാമത്തിന്റെ ‘ജന്മനായുള്ള’ പേര്!ഈ പരമ്ബരയില്‍ മുന്‍പു പരാമര്‍ശിച്ച ഗംഗാറാമും കുടുംബവും ട്രാക്ടറില്‍ വീട്ടുവകകളെല്ലാം കയറ്റി പലായനം ചെയ്യുന്ന രംഗമാണു ദേവ്ഗാവില്‍ കണ്ടത്.
 
ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാടും ദേവ്ഗാവും തമ്മില്‍ അധികം ദൂരമില്ല. ജലദൗര്‍ലഭ്യവും വരള്‍ച്ചയും പലായനവും കേരളത്തിലുമെത്താം. ഇതുവരെ കേരളചരിത്രത്തില്‍ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ലാത്ത ഹീറ്റ് വേവ് പ്രതിഭാസംവരെ കേരളത്തിലെത്തിക്കഴിഞ്ഞു.
 
ചോദ്യം: പക്ഷേ, നമുക്കു 44 നദികളുണ്ടല്ലോ.
 
ഉത്തരം: ഗോദാവരിയോട് തോറ്റ നമ്മുടെ നദികള്‍
 
മലയാളി എപ്പോഴും ഏറ്റുപാടുന്നൊരു പാട്ടുണ്ട് – നമുക്കുണ്ട് 44 നദികള്‍! പിന്നെന്തിനു പേടിക്കാന്‍? എണ്ണമറ്റ ഏക്കറോളം കായല്‍പാടങ്ങള്‍…അതിരപ്പിള്ളിപോലുള്ള വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങള്‍…മലയാളിയുടെ സ്വകാര്യ അഹങ്കാരങ്ങള്‍!
 
എല്ലാം തീരാന്‍ ഒറ്റക്കണക്കു മതി:
 
കേരളത്തിലെ 44 നദികളും ചേര്‍ന്ന് ഒരു വര്‍ഷം കേരളത്തിനു നല്‍കുന്ന ജലം 78,041 ദലശക്ഷം ക്യുബിക് മീറ്ററാണ്. ഇപ്പോള്‍ വരള്‍ച്ചയില്‍ ജനം പലായനം ചെയ്യുന്ന മഹാരാഷ്ട്രയിലെ നാസിക്കില്‍നിന്നു പിറവിയെടുക്കുന്ന ഗോദാവരീനദിയില്‍ ഒഴുകിയിരുന്ന ജലത്തിന്റെ അളവു കേള്‍ക്കണോ – 1,05,000 ദശലക്ഷം ക്യുബിക് മീറ്റര്‍! കേരളത്തിലെ മുഴുവന്‍ നദികളും നല്‍കുന്ന ജലത്തെക്കാള്‍ ഏതാണ്ട് 25,000 ദശലക്ഷം ക്യുബിക് മീറ്റര്‍ അധികം ജലം.
 
ഇന്നു ഗോദാവരീനദിയെന്നാല്‍ ഉപേക്ഷിച്ച നെല്‍പാടംപോലെ കാടുണങ്ങിക്കിടക്കുന്നു; കൈവഴികളായ നദികള്‍ അപ്രത്യക്ഷമായിരിക്കുന്നു; നാവുണങ്ങി ഗോദാവരീതീരം വെള്ളം യാചിക്കുന്നു; ഗോദാവരിയുടെ മക്കള്‍ പലായനം ചെയ്ത് അഭയാര്‍ഥി ക്യാംപുകളിലെ പന്നിക്കുഴിയില്‍ നരകിക്കുന്നു. തീര്‍ന്നില്ലേ ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാടിന്റെ ജലസമൃദ്ധിയുടെ പുകള്‍!
 
ചോദ്യം: സാരമില്ല, കേരളത്തില്‍ മഴയുണ്ടല്ലോ!
 
ഉത്തരം: മഴ പെയ്തില്ലെങ്കിലോ?
 
ദേശീയ ശരാശരിയെക്കാള്‍ ഏറെ (മൂന്നു മടങ്ങുവരെയെന്നു പഠനങ്ങള്‍) മഴ പെയ്യുന്ന നാടാണു കേരളം. പിന്നെ എന്തു വരള്‍ച്ച? പ്രസക്തമായ ചോദ്യം.ഇന്ത്യയിലെ സംസ്ഥാനങ്ങളുടെ വാര്‍ഷിക ശരാശരി മഴയുടെ കണക്കു കേട്ടോളൂ: കേരളം – 3,055 മില്ലീമീറ്റര്‍. മഹാരാഷ്ട്ര – കൊങ്കണ്‍ ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള മേഖല പരിഗണിക്കുമ്ബോള്‍ 3,005. നേരിയ വ്യത്യാസം മാത്രം (അവലംബം: rainwaterharvesting.org).
 
2011ലെ മഴഭൂപടത്തില്‍ (റെയിന്‍ഫോള്‍ മാപ്പ്) കേരളവും മഹാരാഷ്ട്രയും ഗ്രീന്‍ സോണിലാണ് ഉള്‍പ്പെടുത്തപ്പെട്ടത് (അവലംബം: ഗ്രൗണ്ട് വാട്ടര്‍ ഇയര്‍ ബുക്ക്, മിനിസ്ട്രി ഓഫ് വാട്ടര്‍ റിസോഴ്സ്).
 
2012നുശേഷം നാലു വര്‍ഷം തുടര്‍ച്ചയായി ഭേദപ്പെട്ട മഴ ലഭിക്കാതെപോയതാണു മഹാരാഷ്ട്രയെ വരള്‍ച്ചയിലേക്കു തള്ളിവിട്ടത്. കേരളത്തിലും കുറച്ചു വര്‍ഷം മഴ പെയ്യാതെപോയാലോ? 1990 മുതല്‍ 2003 വരെയുള്ള കാലയളവില്‍ മാത്രം കേരളത്തില്‍ പെയ്യുന്ന മഴ 17 ശതമാനത്തോളം കുറഞ്ഞുവെന്നു സംസ്ഥാന ആസൂത്രണ കമ്മിഷന്റെ പരിസ്ഥിതി റിപ്പോര്‍ട്ടില്‍ പറയുന്നു. തുടര്‍ന്നുള്ള 10 വര്‍ഷം അതിനെക്കാള്‍ മഴ കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഈ വര്‍ഷം മാര്‍ച്ച്‌ ഒന്നുമുതല്‍ ഏപ്രില്‍ 20 വരെയുള്ള സീസണില്‍ കേരളത്തില്‍ 53% മഴ കുറവുണ്ട്.
 
ചോദ്യം: അതെങ്ങനെ? കേരളത്തില്‍ ഒട്ടേറെ മരങ്ങളുണ്ടല്ലോ, അപ്പോള്‍ മഴ പെയ്യുമല്ലോ.
 
ഉത്തരം: ഇതിലും കാടുകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു മഹാരാഷ്ട്രയില്‍!
 
കേരളത്തില്‍ 30% വനമുണ്ടെന്നാണു കണക്ക്. മഹാരാഷ്ട്രയിലും 30% ആയിരുന്നു വനം. 2011 – 12 കാലത്തെ റീസര്‍വേ പ്രകാരം 19.94% ആയി കുറഞ്ഞു (അവലംബം: സ്റ്റാറ്റിസ്റ്റിക്കല്‍ വിങ്, നാഗ്പുര്‍ പിസിസിഎഫ് ഓഫിസ്). ഇപ്പോള്‍ അത് 7.9% ആയെന്നാണു കണക്കുകള്‍. അതായത്, മരങ്ങള്‍ ഉണ്ടെങ്കിലും വെട്ടിനശിപ്പിച്ചാല്‍ നിശ്ചയമായും വരള്‍ച്ച കേരളത്തെയും പിടികൂടും. 38,863 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റര്‍ ആണു കേരളത്തിന്റെ വിസ്തീര്‍ണം. മഹാരാഷ്ട്രയുടേത് 3,07,713 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്ററും. അതായത്, ഏകദേശം പത്തിരട്ടി. അപ്പോള്‍ സംസ്ഥാനം എന്ന രീതിയിലെടുത്താല്‍ കേരളത്തെക്കാള്‍ എത്രയോ മടങ്ങ് വനമുണ്ടായിരുന്നു മഹാരാഷ്ട്രയില്‍. വകതിരിവില്ലാതെ മരം വെട്ടുമായിരുന്നു മഹാരാഷ്ട്രയില്‍. കേരളത്തിലും ഏതാണ്ട് അങ്ങനെതന്നെ.
 
ചോദ്യം: വനവും മഴയും ഇല്ലെങ്കിലെന്താ,ഭൂഗര്‍ഭജലമുണ്ടല്ലോ?
 
ഉത്തരം: കേരളത്തെക്കാള്‍ കേമമായിരുന്നു മഹാരാഷ്ട്ര
 
2011-12ലെ ഗ്രൗണ്ട് വാട്ടര്‍ ഇയര്‍ ബുക്ക് പ്രകാരം മഴയില്‍ ഭൂഗര്‍ഭജലം കൂടുതല്‍ റിചാര്‍ജ് ചെയ്യപ്പെടുന്നതു മഹാരാഷ്ട്രയിലാണ്. 22.04 ആണു മഹാരാഷ്ട്രയിലെ കണക്ക്. കേരളത്തില്‍ വെറും 4.77. വാര്‍ഷിക ഭൂഗര്‍ഭജലലഭ്യത കേരളത്തില്‍ വെറും 6.03. മഹാരാഷ്ട്രയില്‍ 33.81. ഭൂഗര്‍ഭജലം മെച്ചപ്പെടുന്നതിന്റെ ശതമാനക്കണക്കിനു മഹാരാഷ്ട്രയാണു മുന്നില്‍. കേരളം – 47, മഹാരാഷ്ട്ര – 50 (അവലംബം: ഗ്രൗണ്ട് വാട്ടര്‍ ഇയര്‍ ബുക്ക് 2011-12). കേരളത്തില്‍ 70% കിണറുകളിലെയും ജലനിരപ്പു താഴ്ന്നെന്നാണു ഭൂജലവകുപ്പിന്റെ പഠനം.
 
ചോദ്യം: മഹാരാഷ്ട്രയില്‍ കരിമ്ബ്, മുന്തിരി, ഓറഞ്ച് കൃഷികള്‍ക്കു വന്‍തോതില്‍ വെള്ളമെടുത്തതല്ലേ പ്രശ്നം?
 
*ഉത്തരം: ഒട്ടും ഭേദമല്ല കേരളം *
 
2011-12ല്‍ കേന്ദ്ര ഭൂഗര്‍ഭജല ബോര്‍ഡ് പുറത്തിറക്കിയ ഗ്രൗണ്ട് വാട്ടര്‍ ഇയര്‍ ബുക്ക് പ്രകാരം കേരളത്തിലെ ഗാര്‍ഹിക – വ്യാവസായിക ആവശ്യത്തിന്റെ കണക്ക് ഇങ്ങനെ: കേരളത്തിന്റേത് 1.50, മഹാരാഷ്ട്രയുടേത് 1.04. റബറും വാഴയുമടക്കം നാം ചെയ്യുന്ന മിക്ക കൃഷികളും വന്‍തോതില്‍ വെള്ളം ആവശ്യമുള്ളവയാണ്. മഹാരാഷ്ട്രയിലെ ജീവിതരീതിയുമായി തട്ടിച്ചുനോക്കുമ്ബോള്‍ മുറ്റം വൃത്തിയാക്കാനും കാര്‍ കഴുകാനും ചെലവിടുന്നതും മുറ്റം ടൈല്‍ വിരിച്ചു പുറത്തേക്കൊഴുക്കുന്ന വെള്ളവും നമ്മെ കടക്കാരാക്കുന്നുവെന്നു വേണം കരുതാന്‍.
 
ചോദ്യം: അപ്പോള്‍ കേരളത്തിന് മാത്രമായി ഒന്നുമില്ലേ?
 
ഉത്തരം: കേരളത്തെ പേടിപ്പിച്ചു ‘ഹീറ്റ് വേവ് ‘
 
കടുത്ത വരള്‍ച്ചയാണെങ്കിലും മഹാരാഷ്ട്രയില്‍ ‘ഹീറ്റ് വേവ് പ്രതിഭാസം’ ഈയിടെ കാര്യമായി റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടില്ല. എന്നാല്‍, കേരളം രണ്ടു ദിവസമായി ഹീറ്റ് വേവ് മുന്നറിയിപ്പിന്റെ പിടിയിലാണ്. സൂര്യാതപംമൂലമുള്ള മരണവും റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യപ്പെടുന്നു. നിലവിലുള്ളതിനെക്കാള്‍ രണ്ടുമൂന്നു ഡിഗ്രിവരെ ചൂട് ഹീറ്റ് വേവ് പ്രതിഭാസംമൂലം വര്‍ധിക്കാം.
 
ചോദ്യം: നാം എന്തു ചെയ്യണം?
 
ഉത്തരം: കൈകോര്‍ക്കാം കേരളത്തിന്റെ രക്ഷയ്ക്ക്
 
കേരളത്തിനു ലഭിച്ചിരിക്കുന്ന മുന്നറിയിപ്പ് നമ്മുടെ ഉത്തരവാദിത്തം കൂട്ടുന്നു. എല്ലാവരും വിചാരിച്ചാലേ കേരളത്തെ വരള്‍ച്ചയിലും ചൂടിലുംനിന്നു മോചിപ്പിക്കാനാവൂ.
 
വിദഗ്ധ നിര്‍ദേശങ്ങള്‍:
 
• പരമാവധി മരങ്ങള്‍ നടുക; വീട്ടിലും പൊതുസ്ഥലത്തും.
 
• മഴവെള്ളം ഒഴുകിപ്പോകാതെ മണ്ണിലേക്കു താഴ്ത്തുക. കിണര്‍ – കുളം റിചാര്‍ജിങ് ആണു പ്രധാനം.
 
• കണ്ടല്‍ക്കാടുകള്‍, പാടങ്ങള്‍ എന്നിവ നികത്താതെ ജലസംഭരണികളായി സൂക്ഷിക്കുക.
 
• ജലത്തിന്റെ ദുരുപയോഗം നിയന്ത്രിക്കുക.
 
• കൃഷിക്ക് ആവശ്യമായ ജലം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുക.
 
• വീട്ടുമുറ്റം ടൈല്‍ വിരിച്ചു മഴവെള്ളത്തെ പെട്ടെന്നു പുറത്തേക്ക് ഒഴുക്കിക്കളയുന്ന ശീലം ഒഴിവാക്കുക.
 
• വീട്ടാവശ്യത്തിനോ മറ്റോ മരം മുറിക്കേണ്ടിവന്നാല്‍ പകരം മൂന്നു വൃക്ഷത്തൈ എങ്കിലും നടുന്നതു ശീലമാക്കുക.
 
•പശ്ചിമഘട്ടം എന്ന കേരളത്തിന്റെ ജലഗോപുരത്തിന്റെ ജൈവവ്യവസ്ഥ നിലനിര്‍ത്തുക.
A forwarded message thinking it is relevant. Data authenticity not verified

മിന്നലും ഇടിയും

മിന്നല്‍ എന്ന പ്രതിഭാസത്തെക്കുറിച്ചും അതില്‍നിന്നു് എങ്ങനെ രക്ഷപ്പെടാം, എങ്ങനെ വസ്തുവകകളെ രക്ഷിക്കാം എന്നീ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചും ലളിതമായി മനസ്സിലാക്കാനായി ഞാന്‍ എഴുതിയ പുസ്തകമാണു് “മിന്നലും ഇടിയും” എന്ന പേരില്‍ കേരള ഭാഷാ ഇന്‍സ്റ്റിറ്റ്യൂട്ട് ഇക്കഴിഞ്ഞ 14നു് (2014 നവംബര്‍ 14) പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതു്. പുസ്തകം സര്‍ക്കാര്‍ പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങള്‍ വില്ക്കുന്ന കടകളില്‍ ലഭിക്കും. വില 70 രൂപ. VPP ആയി ലഭിക്കാന്‍ താല്പര്യമുള്ളവര്‍ എനിക്കു് ഇമെയില്‍ അയയ്ക്കുക (വിലാസം: sasi.cess@gmail.com)

Book-cover

Quest for the right education for the new world

Everyone almost everywhere seems to agree that the education system, especially, the higher education system, is in a mess. And employers seem to agree that the kind of people they need are not at all available. In India, it is a constant complaint that those who come out with degrees from universities are largely unemployable. They simply don’t have the skills that are needed for the jobs — often, even the skills to live properly in a society! It is in no way happy to learn that the problem is not unique to India, though it may be a sort of relief that we are not all alone and that rest of the world is also struggling with the same problem. But that is not much of a solace. In this context, I would like  to quote from an article by David J. Helfand, President & Vice Chancellor, Quest University Canada. He writes,

“Our educational system is stultified by an answer-based curriculum. What we need in order to produce creative problem solvers for this new millennium is a process-based curriculum….

“In my Quest class this year I adopted a different approach. I divided the class into teams of five and gave them a sophisticated computer simulation of planets orbiting their parent stars. The simulation had a dozen free parameters, including the number of observations one could make and the size of the telescope used (and thus the noisiness of the data collected). I also gave each group a dozen suggestions as to how to play with the simulation. Three hours and thirty minutes later, with everyone was still there, one group got up and wrote out Kepler’s Three Laws of Planetary Motion. They had derived them empirically, just as Kepler did, from noisy data….

“Later in the course, there were more simulations and paper models – and fewer hints were required. My students were comfortable jumping into the mess, arguing with each other, pursuing dead ends, failing…they were engaged in process-based learning, not seeking an answer they could find on their phones. This is the kind of education our students require to support a lifetime of creativity.”

Isn’t this the whole problem in a nutshell? Our universities also ask their students to cram stuff without understanding (to be most efficient), so that they can reproduce everything on the answer sheets. I recently met a young electrical engineer who couldn’t tell me what kind of batteries are used in torches! Or for that matter, what causes electric current to flow! He later explained to me that they were told only to learn by heart. And, to my utter shock, they were told not to touch anything during practical examinations! All this happens, in my view, because the most important thing in education is the final score. It really doesn’t matter whether the student has understood anything or not. Why do we run educational institutions like this? They are just a waste of money, time and resources. It is long past the time when our higher education also followed our schools and adopted social constructivism as its philosophy. I am sure that our university teachers are going to protest, and probably go on strike too, if this happens. I would suggest that it would be more beneficial to our country if those teachers are given golden handshakes and sent off for perpetuity, if that happens. The loss can be made up pretty quickly.

ചൊവ്വയും മംഗള്‍യാനും

(2014 സെപ്റ്റംബര്‍ 24ലെ തേജസ് പത്രത്തില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ലേഖനം)

മംഗള്‍യാന്‍ ചൊവ്വാഗ്രഹത്തില്‍ എത്തിച്ചേര്‍ന്നതിന്റെ ആഹ്ലാദത്തിലാണല്ലോ ഭാരതീയര്‍ മുഴുവനും. ഈ ആഹ്ലാദത്തിമിര്‍പ്പിനിടയില്‍, ചൊവ്വ തികച്ചും അജ്ഞാതമായ ഗ്രഹമാണെന്നും നമ്മളാണു് ഇനി ലോകത്തിനു് ചൊവ്വയെ മനസ്സിലാക്കിക്കൊടുക്കാന്‍ പോകുന്നതു് എന്നു് ചിലരെങ്കിലും സങ്കല്പിച്ചിട്ടുണ്ടു്. എന്താണു് ചൊവ്വാഗ്രഹം, എന്താണു് മംഗള്‍യാന്‍ നമുക്കുവേണ്ടി കണ്ടെത്താന്‍ ശ്രമിക്കുന്നതു് എന്നിങ്ങനെയുള്ള കാര്യങ്ങള്‍ നമുക്കു് പരിശോധിക്കാം.

പണ്ടുകാലം തൊട്ടേ മനുഷ്യനു് ചൊവ്വയോടു് ഒരു പ്രത്യേകസ്നേഹമുണ്ടായിരുന്നു എന്നു തോന്നുന്നു. നമുക്കു് ചൊവ്വ ദോഷങ്ങള്‍ തരുന്ന ഗ്രഹമാണു്. പാവം ഗ്രഹം അനേകം സ്ത്രീകളുടെ ശാപം നേടിയിട്ടുണ്ടാകും. ഗ്രീക്ക്-റോമന്‍ പുരാണങ്ങളില്‍ യുദ്ധത്തിന്റെ ദേവനാണു് മാഴ്സ്. ജീവനുണ്ടായിരിക്കാന്‍ സാദ്ധ്യതയുള്ള ഒരു ഗ്രഹമായി പണ്ടേ പലരും ചൊവ്വയെ കണ്ടിരുന്നു. എച്ച്.ജി. വെല്‍സിന്റെ `വാര്‍ ഓഫ് ദ വേള്‍ഡ്സ്’ (War of the Worlds) എന്ന നോവലില്‍ ചൊവ്വയില്‍നിന്നുള്ള ജീവികള്‍ ഭൂമിയെ ആക്രമിക്കാന്‍ വരുന്നതായാണു് സങ്കല്പിച്ചിരിക്കുന്നതു്. ചൊവ്വ കഥയുടെ ഭാഗമായിട്ടുള്ള പല നോവലുകളും ചലച്ചിത്രങ്ങളും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടു്. ചൊവ്വയില്‍ ജലപാതകളുണ്ടെന്നു് പത്തൊമ്പതാംനൂറ്റാണ്ടില്‍ ജിയോവാനി ഷിയാപാരെല്ലി (Giovanni Schiaparelli, 1835-1910) എന്ന ഇറ്റാലിയന്‍ ജ്യോതിശ്ശാസ്ത്രജ്ഞന്‍ പ്രഖ്യാപിച്ചു. പലരും ഇതു നിരീക്ഷിക്കുകയും അതിന്റെ വിശദമായ ചിത്രങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കുകയും ചെയ്തു. അമേരിക്കന്‍ ജ്യോതിശ്ശാസ്ത്രജ്ഞനായ പെഴ്‌സിവല്‍ ലോവല്‍ (Percival Lowell, 1855-1916) ഈ ആശയത്തിനു് കാര്യമായ പ്രചാരണം നല്‍കുകയും ജലപാതകള്‍ അവിടെ ജീവിക്കുന്ന ബുദ്ധിയുള്ള ജീവികള്‍ കാര്‍ഷികാവശ്യത്തിനു നിര്‍മ്മിച്ചതാണെന്നുവരെ അഭിപ്രായപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ചൊവ്വയില്‍ ജലപാതകളുണ്ടെങ്കില്‍ അവ ഭൂമിയില്‍നിന്നു് ദൂരദര്‍ശിനിയിലൂടെ ദൃശ്യമാവില്ലെന്നും ജലപാതകളെന്നു വിചാരിച്ചതു് അന്തരീക്ഷത്തിലൂടെ കടന്നുവരുമ്പോള്‍ പ്രകാശത്തിനുണ്ടാകുന്ന വ്യതിയാനങ്ങളുടെ ഫലമാണെന്നും പത്തൊമ്പതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അന്ത്യത്തോടെ തിരിച്ചറിയാനായി. എന്നാല്‍ പണ്ടെങ്ങോ ഒരുകാലത്തു് അവിടെ ജലം ഉണ്ടായിരുന്നതിന്റെ തെളിവുകള്‍ സ്വയംപ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന പര്യവേക്ഷണികളില്‍നിന്നും ഭൂമിയില്‍നിന്നു നടത്തിയ റഡാര്‍ പഠനങ്ങളില്‍നിന്നും ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടു്.

ഭൂമിയുമായോ ശുക്രനുമായോ താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോള്‍ വളരെ ചെറിയ ഗ്രഹമാണു് ചൊവ്വ. ഭൂമിയുടെ ഏതാണ്ടു് പകുതി വലുപ്പമേ ചൊവ്വയ്ക്കുള്ളൂ. അതിന്റെ പിണ്ഡമാണെങ്കില്‍ ഏതാണ്ടു് പത്തിലൊന്നും. അതുകൊണ്ടു് അതിന്റെ ഗുരുത്വാകര്‍ഷണബലം (ഉപരിതലത്തില്‍) ഭൂമിയുടേതിന്റെ ഏതാണ്ടു് 37.5% മാത്രമാണു്. തല്‍ഫലമായി ചൊവ്വയ്ക്കു് അന്തരീക്ഷത്തെ പിടിച്ചുനിര്‍ത്താനുള്ള കഴിവു് അത്രകണ്ടു് കുറവാണു്. എന്നാല്‍ സൂര്യനില്‍നിന്നുള്ള ദൂരം ഭൂമിയേക്കാള്‍ വളരെ കൂടുതലായതിനാല്‍ ആ ഗ്രഹത്തിലെ താപനിലയും സൌരവാതത്തിന്റെ തീവ്രതയും അത്രകണ്ടു് കുറവാണു്. ചൊവ്വയുടെ ഉപരിതലം ഭൂമിയുടേതിനോടു താരതമ്യപ്പെടുത്താവുന്നതാണു്. ഇപ്പോഴവിടെ ജലം ദൃശ്യമല്ലെങ്കിലും സമുദ്രങ്ങളെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്ന തടങ്ങളും വലിയ നദികള്‍ ഒഴുകിയതുപോലുള്ള ചാലുകളും അമേരിക്കയിലെ ഗ്രാന്‍ഡ് കാന്യനെ (Grand Canyon) നിഷ്‌പ്രഭമാക്കുന്ന മലയിടുക്കുകളും ഉപഗ്രഹചിത്രങ്ങളില്‍നിന്നു് കാണാനായിട്ടുണ്ടു്. ഇപ്പോള്‍ ചൊവ്വയില്‍ ദ്രാവകാവസ്ഥയിലുള്ള ജലം ഉണ്ടായിരിക്കാനുള്ള സാദ്ധ്യത തീരെ കുറവാണെങ്കിലും ഏതോ ഒരു കാലത്തു് അവിടെ ജലം ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നുതന്നെയാണു് ഇതെല്ലാം സൂചിപ്പിക്കുന്നതു്. വളരെ നേരിയ അന്തരീക്ഷമര്‍ദ്ദം കാരണം ജലം അവിടെനിന്നു് എളുപ്പത്തില്‍ നഷ്ടമാകാം. എന്നാല്‍ മണ്ണിനടിയിലും പാറകള്‍ക്കിടയിലുമായി കുറെ ജലം ഉണ്ടായിരിക്കാന്‍ സാദ്ധ്യതയുണ്ടു് എന്നു കരുതുന്നു. ചൊവ്വയുടെ ധ്രുവങ്ങളിലുള്ള ഐസ് തൊപ്പികളില്‍ കൂടുതലും ജലമാണെന്നു കരുതപ്പെടുന്നു. ഇവയുടെ മുകളില്‍ താരതമ്യേന കട്ടി കുറഞ്ഞ ഖര കാര്‍ബണ്‍ ഡയോക്സൈഡ് പാളികളുണ്ടു്. ചൊവ്വയ്ക്കു് രണ്ടു ചെറിയ ഉപഗ്രഹങ്ങളുണ്ടു്—ഫോബോസും (Phobos) ഡീമോസും (Deimos). റോമന്‍ ദേവന്‍ മാഴ്സിന്റെ ഗ്രീക്ക് പുരാണത്തിലെ തുല്യനായ ഏറീസിന്റെ പുത്രന്മാരാണു് ഇവര്‍.

മറ്റു് ബഹിരാകാശ പരീക്ഷണങ്ങളുടെ കാര്യത്തിലെന്നതുപോലെ ചൊവ്വയുടെ പര്യവേക്ഷണത്തിനും ആദ്യം ശ്രമിച്ചതു് സോവിയറ്റ് യൂണിരയനാണു്. 1960 ഒക്‌ടോബര്‍ 10നു് മാഴ്സ്-1 എന്നുപേരിട്ടിരുന്ന പര്യവേക്ഷിണി വിക്ഷേപണസമയത്തുതന്നെ പരാജയപ്പെട്ടു. അമേരിക്കയുടെ മാരിനര്‍ 8, 9 എന്നീ പര്യവേക്ഷിണികളേക്കാള്‍ മുമ്പേ ചൊവ്വയിലെത്താനായി അവര്‍ കോസ്‌മോസ്-419 (Kosmos 419) എന്നൊരു പര്യവേക്ഷിണി 1971 മെയ് 10നു് വിക്ഷേപിച്ചു. ചൊവ്വയെ പ്രദക്ഷിണംവച്ചുകൊണ്ടു് നിരീക്ഷണങ്ങള്‍ നടത്തുക എന്നതായിരുന്ന ഉദ്ദേശ്യം. എന്നാലതു് ഭൂമിയുടെ ഭ്രമണപഥംവിട്ടു് പോയില്ല. അടുത്ത രണ്ടു് പര്യവേക്ഷിണികളായ മാഴ്സ്-2ഉം 3ഉം (Mars-2 Mars-3) ഈരണ്ടു് ഭാഗങ്ങളുള്ളവയായിട്ടായിരുന്നു വിഭാവനചെയ്തതു്. അവയില്‍ ഒരു ഭാഗം ചൊവ്വയെ പ്രദക്ഷിണംവയ്ക്കുകയും മറ്റേതു് ചൊവ്വയില്‍ ഇറങ്ങുകയും ചെയ്യുക എന്നതായിരുന്നു ഉദ്ദേശ്യം. രണ്ടു് പര്യവേക്ഷിണികളും വിജയകരമായിത്തന്നെ വിക്ഷേപിച്ചു. അങ്ങനെ ചൊവ്വയുടെ സമീപത്തെത്തുന്ന ആദ്യത്തെ മനുഷ്യനിര്‍മ്മിത ഉപഗ്രഹമായിത്തീരാനുള്ള ഭാഗ്യം സിദ്ധിച്ചതു് മാഴ്സ്-2ന്റെ ചൊവ്വയിലിറങ്ങാനുദ്ദേശിച്ചിരുന്ന ഭാഗത്തിനാണു്. അതിനു് സാവധാനം ഇറങ്ങാനായില്ല. പകരം ഉപരിതലത്തില്‍ വീണുതകരുകയായിരുന്നു. എന്നാല്‍ മാഴ്സ്-3ന്റെ ഭാഗം വിജയകരമായി ചൊവ്വയുടെ ഉപരിതലത്തില്‍ സാവധാനം ഇറങ്ങുകയും പതിനഞ്ചു സെക്കന്റോളം സമയത്തേക്കു് വിവരങ്ങളയയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. തുടര്‍ന്നു്, ചൊവ്വയെ പ്രദക്ഷിണംവയ്ക്കാനായി മാഴ്സ്-4, 5 എന്നീ പര്യവേക്ഷിണികളും സമീപത്തുകൂടു കടന്നുപോകുകയും ഒരു പര്യവേക്ഷിണിയെ ഗ്രഹത്തിലിറക്കുകയും ചെയ്യാനായി മാഴ്സ്-6, 7 എന്നിവയും സോവിയറ്റ് യൂണിയന്‍ വിജയകരമായി വിക്ഷേപിക്കുകയുണ്ടായി. ഇവയില്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ വിവരങ്ങള്‍ നമുക്കു നല്‍കിയതു് മാഴ്സ്-5 ആണു്. അതിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനം നിലയ്ക്കുന്നതിനുമുമ്പു് നമുക്കു് 60 ചിത്രങ്ങളാണു് ലഭിച്ചതു്.

പിന്നീടു് അമേരിക്കയുടെ മാരിനര്‍-3 (Mariner-3 വിക്ഷേപണസമയത്തെ പ്രശ്നംമൂലം പരാജയപ്പെട്ടു. എന്നാല്‍ മാരിനര്‍-4 \engmal{(Mariner-4}1964 നവംബര്‍ 28നു് വിജയകരമായി വിക്ഷേപിക്കപ്പെടുകയും ചൊവ്വയുടെ സമീപത്തെത്തി ചിത്രങ്ങളയയ്ക്കുകയും ചെയ്തു. മാത്രമല്ല, ചൊവ്വയിലെ അന്തീക്ഷമര്‍ദ്ദം ഭൂമിയുടേതിന്റെ നൂറിലൊന്നേയുള്ളൂ എന്നും ഉപരിതലത്തിലെ താപനില -100 °C ആണെന്നും തിട്ടപ്പെടുത്തി. അതോടെ, പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നതിനേക്കാള്‍ ബുദ്ധിമുട്ടാവും അവിടെ മനുഷ്യനു് വസിക്കാന്‍ എന്നു് മനസ്സിലാകുകയും ചെയ്തു. പിന്നീടു് അമേരിക്കയുടെതന്നെ വൈക്കിംഗ്-1,2 (Viking-1,2), പാത്‌ഫൈന്‍ഡര്‍ (Pathfinder), മാഴ്സ് ഗ്ലോബല്‍ സര്‍വ്വേയര്‍ (Mars Global Surveyor), തുടങ്ങിയ പര്യവേക്ഷിണികളും ആ ഗ്രഹത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വളരെയേറെ വിവരങ്ങള്‍ നമുക്കു നല്‍കിയിട്ടുണ്ടു്.

ആ നിലയ്ക്കു് മംഗള്‍യാന്‍ എന്താണു് പുതുതായി കണ്ടെത്താന്‍ ശ്രമിക്കുന്നതു് എന്ന ചോദ്യം പ്രസക്തമാകുന്നു. നമ്മില്‍നിന്നു് ഇത്രയേറെ ദൂരത്തുള്ള ഒരു ലോകത്തെക്കുറിച്ചു് പഠിക്കുക എന്നതു് വളരെ കഷ്ടമുള്ളതാണെന്ന കാര്യം വ്യക്തമാണല്ലോ. അവിടത്തെ മണ്ണിനെക്കുറിച്ചോ വായുവിനെക്കുറിച്ചോ എന്തെങ്കിലും പഠിക്കണമെങ്കില്‍ വേണ്ടിവരുന്ന സമയവും ചെലവും എത്രയാണെന്നു് ഊഹിക്കാവുന്നതല്ലേയുള്ളൂ. നാം ജീവിക്കുന്ന ഈ ഭൂമിയെക്കുറിച്ചുതന്നെ എന്തെല്ലാം മനസ്സിലാക്കാന്‍ നമുക്കായിട്ടില്ല! വല്ലപ്പോഴുമൊരിക്കല്‍ കുറച്ചുനാളത്തേക്കുമാത്രം നേരത്തേ തീരുമാനിച്ച കുറച്ചു പരീക്ഷണങ്ങള്‍ മാത്രം നടത്താനാണു് മറ്റു ഗ്രഹങ്ങളില്‍ നമുക്കാവുക. അപ്പോള്‍ എന്തെല്ലാം ഇനിയും ഒളിഞ്ഞുകിടക്കുന്നുണ്ടാവും!

ഇനി എന്താണു് മംഗള്‍യാന്‍ ചെയ്യാനുദ്ദേശിക്കുന്നതു് എന്നു് പരിശോധിക്കാം. ഇത്തരം സാങ്കേതികവിദ്യ പ്രയോഗത്തിലൂടെ സ്വായത്തമാക്കുക എന്നതു് ഇതിന്റെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഉദ്ദേശ്യമാണു്. കൂടാതെ ശാസ്ത്രീയമായി, ചൊവ്വയുടെ ഉപരിതലത്തിലെ പ്രത്യേകതകള്‍ (features), രൂപശാസ്ത്രം (morphology), ധാതുശാസ്ത്രം (mineralogy), തുടങ്ങിയവ പഠിക്കുക, നമ്മള്‍ സ്വന്തമായി വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത ശാസ്ത്രീയ ഉപകരണങ്ങളുപയോഗിച്ചു് ചൊവ്വയുടെ അന്തരീക്ഷം പഠിക്കുക, തുടങ്ങിയവയാണു് ഐഎസ്ആര്‍ഓയുടെ വെബ്‌സൈറ്റില്‍ പറയുന്ന ലക്ഷ്യങ്ങള്‍. കൂടാതെ, ചൊവ്വയുടെ അന്തരീക്ഷത്തില്‍ മീഥേന്‍ വാതകം കണ്ടതായി 2003-2004 കാലഘട്ടത്തില്‍ റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടിരുന്നു. ഭൂമിയില്‍ മീഥേനുണ്ടാകുന്നതു് പ്രധാനമായും ജൈവസ്രോതസ്സുകളില്‍നിന്നാണു്. പല ജീവികളുടെയും വയറ്റില്‍ മീഥേന്‍ ഉണ്ടാകുന്നുണ്ടു്. കൂടാതെ ചില സൂക്ഷ്മജീവികളുടെ പ്രവര്‍ത്തനത്താലും ഈ വാതകമുണ്ടാകുന്നുണ്ടു് സൂര്യരശ്മികളിലെ അള്‍ട്രാവയലറ്റ് കിരണങ്ങള്‍ മീഥേന്‍വാതകത്തെ വിഘടിപ്പിക്കേണ്ടതാണു്. ഈ സാഹചര്യത്തില്‍ ചൊവ്വയില്‍ മീഥേനുണ്ടെങ്കില്‍ അതിനു് വളരെയേറെ പ്രാധാന്യമുണ്ടു്. ഇക്കാര്യം പരിശോധിക്കുക എന്നതു് മംഗള്‍യാനിന്റെ ഒരു ദൌത്യമാണു്. പര്യവേക്ഷിണി ചൊവ്വയിലെത്തുക എന്നതുതന്നെ ഭാരതത്തിനു് വളരെ അഭിമാനിക്കാവുന്ന നേട്ടമാണു്. അവിടെ മീഥേനുണ്ടോ എന്നുള്ള ചോദ്യത്തിനു് ഉത്തരം കണ്ടെത്താനുകൂടി കഴിഞ്ഞാല്‍ അതു് തികച്ചും അന്യാദൃശമായ ഒരു നേട്ടമായിരിക്കും. ബഹിരാകാശപര്യവേക്ഷണരംഗത്തെ നേതൃനിരയിലേക്കു് ഭാരതത്തെ അതു് കയറ്റിവിടുമെന്നുവേണം കരുതാന്‍.

(ഈ ലേഖനം ക്രിയേറ്റിവ് കോമണ്‍സ്\eng  by-sa\mal  ലൈസന്‍സില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.)

Great! A UN initiative to control the human rights violations by MNCs

This is something that my friend and environmental expert Faizi SFaizi posted in Facebook. I am copying and pasting the entire text here with his permission. I think this is an important step in bringing multinational corporations to some kind of sense and control. And putting this here in the hope that some more people may here this good news:

“Finally a UN initiative to control the human rights violations by MNCs. I am copying below the draft resolution adopted by the UN Human Rights Council last week, sent by my friend Ville. To create a legally binding international instrument (treaty/convention) As expected the draft sponsored by S Africa and Ecuador was opposed by western governments, but adopted by majority during voting. Now the process for drafting the treaty will begin. It is important that this process is strongly supported by people’s movements from across the world…..esp since the MNCs and their media will now launch a harangue against the initiative…

Human Rights Council

A/HRC/26/L.22/Rev.1

Elaboration of an international legally binding instrument on transnational corporations and other business enterprises with respect to human rights

Stressing that the obligations and primary responsibility to promote and protect human rights and fundamental freedoms lie with the State, and that States must protect against human rights abuse within their territory and/or jurisdiction by third parties, including transnational corporations,

Emphasizing that transnational corporations and other business enterprises have a responsibility to respect human rights,

Acknowledging that transnational corporations and other business enterprises have the capacity to foster economic well-being, development, technological improvement and wealth, as well as causing adverse impacts on human rights,

Bearing in mind the progressive development of this issue,

1. Decides to establish an open-ended intergovernmental working group on a legally binding instrument on transnational corporations and other business enterprises with respect to human rights, the mandate of which shall be to elaborate an international legally binding instrument to regulate, in international human rights law, the activities of transnational corporations and other business enterprises;

2. Also decides that the first two sessions of the open-ended intergovernmental working group on a legally binding instrument on transnational corporations and other business enterprises shall be dedicated to conducting constructive deliberations on the content, scope, nature and form of the future international instrument, in this regard;

3. Further decides that the Chairperson-Rapporteur of the open-ended intergovernmental Working Group should prepare elements for the draft legally binding instrument for substantive negotiations at the commencement of the third session of the working group on the subject, taking into consideration the discussions held at its first two sessions;

4. Decides that the open-ended intergovernmental working group shall hold its first session for five working days in 2015, before the thirtieth session of the Human Rights Council;

5. Recommends that the first meeting of the open-ended intergovernmental working group serve to collect inputs, including written inputs, from States and relevant stakeholders on possible principles, scope and elements of such an international legally binding instrument;

6. Affirms the importance of providing the open-ended intergovernmental working group with independent expertise and expert advice in order for it to fulfil its mandate;

7. Requests the United Nations High Commissioner for Human Rights to provide the open-ended intergovernmental working group with all the assistance necessary for the effective fulfilment of its mandate;

8. Requests the open-ended intergovernmental working group to submit a report on progress made to the Human Rights Council for consideration at its thirty-first session;

9. Decides to continue consideration of this question in conformity with its annual programme of work.”