Our Education System

What is wrong with our education system? Is anything wrong at all? These are questions that some people are asking now. Let me try to explain what I think about this, as it is a very important subject and everyone has to spend some thought on it. I was not, and am not, a teacher. But I have had relationship with school education for a long time. For one, a colleague of mine and I did a study on “how to improve education in government schools without investing a lot of money” in the late 1990s, which was very much appreciated by the evaluation committee. Then, I took the lead in organising a programme for talented students called “Discovery Trek” for three years from the academic year 2000-2001 to 2003-04. Moreover, I have been associated with the IT@School project almost from the time of its inception and have had the opportunity to interact with several teachers.
Our education system, as that in most countries now, is designed for the “average” student. This is assuming a “normal” distribution of learning ability among all children (see figure 1). Let us assume for the time being that this is the case, though this doesn’t seem to be based on any study and no one seems to bother about what is the parameter used here or what the standard deviation is when they talk about the mean. Only statisticians seem to bother about standard deviations, which is always essential when you talk about a mean, as the mean alone doesn’t give any idea about the distribution.

standard_deviation_diagram-svg

Figure 1: The normal distribution curve showing the 1st, 2nd and 3rd standard deviations. (credit: https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Standard_deviation_diagram.svg.png)

Now, a large number of students (64.2% if you take one standard deviation) naturally belong to this “average” group. Yet, there are a significant number of children outside this “mean” and how many are there depends on the “standard deviation” about which no one seems to be bothered. Some of those who lie outside this “mean” could have less ability than the mean, while others are more talented. So, obviously, what our education attempts is to pull everyone into the “mean” space.
In this process, the less able students get support in the form of extra teaching within the school system itself, or outside it in the form of personal tuition classes. Many of them struggle, but are eventually “pulled up” into the “average” group (in terms of scores or marks). Whether they do really learn as much as the others remains unknown. And now that there are no examinations, or exams don’t really test the children, as they anyway pass through, there is no way to find out too.
On the other hand, the more talented children (let us say, those who fall beyond 2 standard deviations on the higher side), often find the classes boring and become inattentive because it is easy for them. Eventually, as education psychologists say, they lose interest and their performance also suffers. This is sad, because these are the ones that should be growing up and contributing significantly to society in the form of creative work in fine arts or scientific research or just intellectual thought. Our school system has no way to help such students to grow at the pace that is comfortable to them. And they face no challenge till they grow up and start working.
Actually, there is no challenge in the education system now, as every child knows that it doesn’t matter how (s)he performs, until they reach class 10. Even there, the system makes it easy for everyone to get through, pushing through those who are behind by freely giving extra marks. The children are then somehow put into higher secondary classes, where also they naturally expect to be pushed through. This can go on until they enter higher education where they face real challenge for the first time in their lives. Again the children who are born bright get through without problem, but the “average” students, who were brought up by the school system, start failing because they had never faced such challenge and they expect the system to take care of them.One can imagine what happens when they are employed. They continue to expect the system to take care of them. The result is that they don’t try their best to do a good job of whatever they are doing–which one can see all over the country today.

I know that there are people who won’t agree with what I have written. I request them to post their views as comments. Let us make this a debate on an important subject.

Advertisements

ആത്മാഭിമാനം നഷ്ടപ്പെട്ട സമൂഹം

ഇന്ത്യയിലെ ജനങ്ങള്‍ക്ക് ഒരുപാട് പ്രശ്നങ്ങളുണ്ട്. ലോകത്തെല്ലായിടത്തു ജീവിക്കുന്നവ‍‍‍‍‍‍ര്‍ക്കും പ്രശ്നങ്ങളുണ്ട്. എന്നാൽ ഇന്ത്യയിൽ ജീവിക്കുന്നവ‍‍ര്‍ക്ക് മറ്റു പ്രശ്നങ്ങളും കൂടിയുണ്ട്. സമൂഹത്തിലെ ഉച്ചനീചത്വങ്ങൾ കൂടാതെ ആവശ്യമായ കാര്യങ്ങൾ നടത്തിയെടുക്കാനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുകളുമുണ്ട്. അതിൽത്തന്നെ, കാര്യങ്ങൾ നടത്താനായി പലയിടങ്ങളിലേക്കു യാത്രചെയ്യേണ്ടിവരുമ്പോൾ യാത്രാസൗകര്യങ്ങളുടെ കുറവ്. സർക്കാർ അർദ്ധസർക്കാർ സ്ഥാപനങ്ങളിൽ മാത്രമല്ല, ചിലപ്പോൾ സ്വകാര്യസ്ഥാപനങ്ങളിൽപ്പോലും കാര്യങ്ങൾ നടത്തിയെടുക്കാനുള്ള പ്രയാസങ്ങൾ, കുട്ടികളെ സ്ക്കൂളിൽ ചേർക്കന്നതുമുതൽ വിവാഹം കഴിപ്പിക്കുന്നതുവരെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ നടത്തിയെടുക്കാനുള്ള പ്രയാസങ്ങൾ, ആരോഗ്യസംബന്ധമായ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾക്ക് പരിഹാരം ലഭിക്കാനുള്ള കഷ്ടപ്പാട്, അങ്ങനെ പലതും. ഇവയിൽ മിക്കവയുടെയും പിന്നിലുള്ള ഒരു പ്രധാനകാരണം കൈക്കൂലിയാണെന്നു കാണാം. യാത്രാസൗകര്യങ്ങൾ മോശമായിരിക്കുന്നതിന്റെ ഒരു കാരണം കൈക്കൂലിയാണ്. റോഡുകൾ വൃത്തിയായി പണിതില്ലെങ്കിലും ഉദ്യോഗസ്ഥനു കൈക്കൂലി കൊടുത്താൽ ബില്ലു മാറിക്കിട്ടും. സ്ക്കൂളിൽ പ്രവേശനം വേണമെങ്കിൽ കൈക്കൂലി കൊടുക്കണം – അതിനു കൈക്കൂലി എന്നു പറയില്ല എന്നു മാത്രം. സംഭാവന (ക്ഷമിക്കണം, ഡൊണേഷൻ) എന്ന ഓമനപ്പേരാണ് അതിനുള്ളത്. ആശുപത്രിയിൽ നേരായ ചികിത്സ വേണമെങ്കിൽ ആശുപത്രിക്കു കൊടുക്കുന്നതുകൂടാതെ ഡോക്ടർക്കും കൊടുക്കണം. ഇങ്ങനെ എന്തു പ്രശ്നത്തിന്റെയും പിന്നിൽ ഈ പിശാചിനെ കാണാം. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ആവണം അണ്ണാ ഹസാരെയും ആം ആദ്മി പാർട്ടിയും അഴിമതി മുഖ്യപ്രശ്നമായി എടുത്തതും വിദ്യുച്ഛക്തിയുടെയും വെള്ളത്തിന്റെയും വില കുറച്ചിട്ടും കാര്യമായ വികസനം ദില്ലിയിൽ സാധ്യമായതും.

ഇതിപ്പോൾ പറയാൻ കാരണമുണ്ട്. ഈയിടെ വാട്ട്സാപ്പിലൂടെ ലഭിച്ച ഒരു വിഡിയൊ കാണുകയുണ്ടായി. വിദേശത്തുനിന്നു വരുന്ന നാട്ടുകാരെ പിഴിഞ്ഞ് പണമുണ്ടാക്കുന്ന കസ്റ്റംസ് ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ കാര്യമാണ് അതിൽ പരാമർശിക്കുന്നത്. വളരെക്കാലത്തെ ശ്രമഫലമായി പണം സ്വരൂപിച്ച് വിലപിടിപ്പുള്ള എന്തെങ്കിലും മേടിച്ചു നാട്ടിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നാൽ ഇവർ പിടി വീഴുകയായി. ഒരു വലിയ ടെലിവിഷൻ കൊണ്ടുവന്ന വ്യക്തിയോട് അതു കൊണ്ടുപോകാന്‍ അനുവദിക്കാനായി 25000 രൂപ ചോദിച്ച കാര്യവും അതു കൊടുക്കാത്തതുകൊണ്ട് ആ ടെലിവിഷന്‍ തടഞ്ഞുവച്ച കാര്യവുമാണ് വിഡിയൊയി‍‍ല്‍ വിശദീകരിക്കുന്നത്. തെണ്ടികൾ (ഭിക്ഷക്കാർ) എന്നാണ് ആ വ്യക്തി ഉദ്യോഗസ്ഥരെ വിശേഷിപ്പിച്ചത്. അവർക്ക് സർക്കാർ ശംബളം കൊടുക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ വിമാനത്താവളത്തിൽ ഒരു പെട്ടി വച്ചാൽ പണമുള്ളവർ സംഭാവന കൊടുക്കും എന്ന് അദ്ദേഹം പറയുന്നു. (ഇതി‍ൽ വിഡിയൊ സൗകര്യമില്ലാത്തതിനാൽ അതിവിടെ സ്ഥാപിക്കാനാകുന്നില്ല. അതെവിടെയെങ്കിലും അപ്‍ലോഡ് ചെയ്തശേഷം ഇവിടെ കണ്ണി കൊടുക്കാം.)

ഇത്തരത്തിൽ പെരുമാറിയാൽ ജനങ്ങൾ ഇങ്ങനെയെല്ലാം പറയുമെന്ന് ഈ ഉദ്യോഗസ്ഥർക്ക് അറിയാത്തതാണോ? ആണെന്ന് എനിക്കു തോന്നുന്നില്ല. ആര് എന്തുവേണമെങ്കിൽ വിചാരിക്കുകയോ പറയുകയോ ചെയ്തോട്ടെ. എനിക്ക് ഒന്നുമില്ല എന്ന ചിന്തതന്നെ ആവണം. “ഒരു ഉളുപ്പുമില്ലാതെ പണം ചോദിക്കുന്നു” എന്ന് വിഡിയൊയിൽത്തന്നെ പറയുന്നുണ്ട്. ആ “ഉളുപ്പ്” ഇല്ലായ്മ തന്നെയല്ലേ ഇങ്ങനെ പണത്തിനുവേണ്ടി യാചിക്കാൻ അവരെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്? കുറച്ചുകാലം മുമ്പൊക്കെ പണത്തിനുപിന്നാലെ ഇങ്ങനെ പോകാൻ മിക്കവർക്കും മടിയായിരുന്നു. കാരണം, അത് അവരുടെ ആത്മാഭിമാനത്തിനു കേടുവരുത്തുമായിരുന്നു. ഇന്നെന്തേ അതു സംഭവിക്കാത്തത്, അല്ലെങ്കിൽ ആരും അത് കണക്കിലെടുക്കാത്തത്? എനിക്കു തോന്നുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്: ഇന്ന് സമൂഹത്തിനു മൊത്തമായി ആത്മാഭിമാനം നഷ്ടമായിരിക്കുന്നു. എന്റെ ഒരു സുഹൃത്തു പറയുമായിരുന്നു, “പണ്ടൊക്കെ ഒരാളൊരു ജോലിചെയ്താൽ അത് ഭംഗിയായി ചെയ്തതിൽ അഭിമാനിക്കുകയും മറ്റുള്ളവരോട് അതേപ്പറ്റി പറയുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു. ഇന്ന് കഴിവതും വേഗം എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ കാട്ടിക്കൂട്ടിയിട്ട കഴിയുന്നത്ര പണവും വാങ്ങി സ്ഥലംവിടണം.” എന്ന ചിന്തയാണ് മിക്കവർക്കും. അത് കല്ലാശാരിമുതൽ ശില്പിയും എഞ്ചിനിയറും വരെ അങ്ങനെയൊക്കെത്തന്നെയല്ലേ? മൂന്നുതരത്തിൽ വേണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ട മൂന്നു കൂട്ടരെയും തൃപ്തിപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടു നീളത്തിലും വട്ടത്തിലും ചതുരത്തിലും ഉള്ള കുളം കുഴിച്ച പെരുന്തച്ചന്റെ ഈ നാടിന് എന്തു സംഭവിച്ചു? ചിന്തിക്കേണ്ട കാര്യമല്ലേ? എന്തുകൊണ്ടാണ് ഒരു പരിചയവുമില്ലാത്തവരോട് പണമാവശ്യപ്പെടാൻ മടി തോന്നാത്തത്? ഇതെങ്ങനെ തുടങ്ങി? ഒരു ട്രാൻസ്ഫറിനൊ ഒരു ഉദ്യോഗക്കയറ്റത്തിനൊ വേണ്ടി ഏതെങ്കിലുമൊരു പാർട്ടിയുടെ ഛേട്ടാ നേതാവിന്റെ വീട്ടിൽപ്പോയി കാവലിരുന്ന് അദ്ദേഹത്തിനും കുടുംബത്തിനും വേണ്ടി വിടുപണിയെടുക്കാനും “മാമാപ്പണി” ചെയ്യാനും മടിയില്ലാത്ത ഒരു കൂട്ടം നമ്മുടെ സമൂഹത്തിൽ എങ്ങനെയുണ്ടായി? ഇതൊക്കെത്തന്നെയല്ലേ നമ്മുടെ കഷ്ടപ്പാടുകൾക്കു കാരണം?

 

Kerala staring at disaster

This is a message from a Whatsapp group. I am reproducing this here because of its importance. I have not verified the data given, but I am willing to take them to be true as they are in agreement with my general perceptions. Hope everyone in Kerala will take this seriously. If they still remain complacent, the whole population is bound to face a very bleak future. So, with that anticipatory bail, here is the message:
 
മഹാരാഷ്ട്ര ഒരു മുന്നറിയിപ്പാണ്; ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാടിന്
 
കേരളം: ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാട്. ജലസമൃദ്ധി, പുഴകള്‍, പച്ചപ്പ്, കായല്‍, പച്ചപുതച്ച മലയോരങ്ങള്‍…ഇതെല്ലാം കണ്ടു ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാടെന്നു നമ്മള്‍ പിന്നീടു പേരിടുകയായിരുന്നു.
 
ദേവ്ഗാവ് (മഹാരാഷ്ട്ര): ദേവ് ഗാവ് എന്നാല്‍ ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം ഗ്രാമം. നമ്മെപ്പോലെ പിന്നീടു ടൂറിസം വികസനത്തിനുവേണ്ടി ഇട്ട ‘ബ്രാന്‍ഡ് നെയിം’ അല്ല. ദേവ്ഗാവ് എന്നുതന്നെയാണ് ആ ഗ്രാമത്തിന്റെ ‘ജന്മനായുള്ള’ പേര്!ഈ പരമ്ബരയില്‍ മുന്‍പു പരാമര്‍ശിച്ച ഗംഗാറാമും കുടുംബവും ട്രാക്ടറില്‍ വീട്ടുവകകളെല്ലാം കയറ്റി പലായനം ചെയ്യുന്ന രംഗമാണു ദേവ്ഗാവില്‍ കണ്ടത്.
 
ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാടും ദേവ്ഗാവും തമ്മില്‍ അധികം ദൂരമില്ല. ജലദൗര്‍ലഭ്യവും വരള്‍ച്ചയും പലായനവും കേരളത്തിലുമെത്താം. ഇതുവരെ കേരളചരിത്രത്തില്‍ രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ലാത്ത ഹീറ്റ് വേവ് പ്രതിഭാസംവരെ കേരളത്തിലെത്തിക്കഴിഞ്ഞു.
 
ചോദ്യം: പക്ഷേ, നമുക്കു 44 നദികളുണ്ടല്ലോ.
 
ഉത്തരം: ഗോദാവരിയോട് തോറ്റ നമ്മുടെ നദികള്‍
 
മലയാളി എപ്പോഴും ഏറ്റുപാടുന്നൊരു പാട്ടുണ്ട് – നമുക്കുണ്ട് 44 നദികള്‍! പിന്നെന്തിനു പേടിക്കാന്‍? എണ്ണമറ്റ ഏക്കറോളം കായല്‍പാടങ്ങള്‍…അതിരപ്പിള്ളിപോലുള്ള വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങള്‍…മലയാളിയുടെ സ്വകാര്യ അഹങ്കാരങ്ങള്‍!
 
എല്ലാം തീരാന്‍ ഒറ്റക്കണക്കു മതി:
 
കേരളത്തിലെ 44 നദികളും ചേര്‍ന്ന് ഒരു വര്‍ഷം കേരളത്തിനു നല്‍കുന്ന ജലം 78,041 ദലശക്ഷം ക്യുബിക് മീറ്ററാണ്. ഇപ്പോള്‍ വരള്‍ച്ചയില്‍ ജനം പലായനം ചെയ്യുന്ന മഹാരാഷ്ട്രയിലെ നാസിക്കില്‍നിന്നു പിറവിയെടുക്കുന്ന ഗോദാവരീനദിയില്‍ ഒഴുകിയിരുന്ന ജലത്തിന്റെ അളവു കേള്‍ക്കണോ – 1,05,000 ദശലക്ഷം ക്യുബിക് മീറ്റര്‍! കേരളത്തിലെ മുഴുവന്‍ നദികളും നല്‍കുന്ന ജലത്തെക്കാള്‍ ഏതാണ്ട് 25,000 ദശലക്ഷം ക്യുബിക് മീറ്റര്‍ അധികം ജലം.
 
ഇന്നു ഗോദാവരീനദിയെന്നാല്‍ ഉപേക്ഷിച്ച നെല്‍പാടംപോലെ കാടുണങ്ങിക്കിടക്കുന്നു; കൈവഴികളായ നദികള്‍ അപ്രത്യക്ഷമായിരിക്കുന്നു; നാവുണങ്ങി ഗോദാവരീതീരം വെള്ളം യാചിക്കുന്നു; ഗോദാവരിയുടെ മക്കള്‍ പലായനം ചെയ്ത് അഭയാര്‍ഥി ക്യാംപുകളിലെ പന്നിക്കുഴിയില്‍ നരകിക്കുന്നു. തീര്‍ന്നില്ലേ ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാടിന്റെ ജലസമൃദ്ധിയുടെ പുകള്‍!
 
ചോദ്യം: സാരമില്ല, കേരളത്തില്‍ മഴയുണ്ടല്ലോ!
 
ഉത്തരം: മഴ പെയ്തില്ലെങ്കിലോ?
 
ദേശീയ ശരാശരിയെക്കാള്‍ ഏറെ (മൂന്നു മടങ്ങുവരെയെന്നു പഠനങ്ങള്‍) മഴ പെയ്യുന്ന നാടാണു കേരളം. പിന്നെ എന്തു വരള്‍ച്ച? പ്രസക്തമായ ചോദ്യം.ഇന്ത്യയിലെ സംസ്ഥാനങ്ങളുടെ വാര്‍ഷിക ശരാശരി മഴയുടെ കണക്കു കേട്ടോളൂ: കേരളം – 3,055 മില്ലീമീറ്റര്‍. മഹാരാഷ്ട്ര – കൊങ്കണ്‍ ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള മേഖല പരിഗണിക്കുമ്ബോള്‍ 3,005. നേരിയ വ്യത്യാസം മാത്രം (അവലംബം: rainwaterharvesting.org).
 
2011ലെ മഴഭൂപടത്തില്‍ (റെയിന്‍ഫോള്‍ മാപ്പ്) കേരളവും മഹാരാഷ്ട്രയും ഗ്രീന്‍ സോണിലാണ് ഉള്‍പ്പെടുത്തപ്പെട്ടത് (അവലംബം: ഗ്രൗണ്ട് വാട്ടര്‍ ഇയര്‍ ബുക്ക്, മിനിസ്ട്രി ഓഫ് വാട്ടര്‍ റിസോഴ്സ്).
 
2012നുശേഷം നാലു വര്‍ഷം തുടര്‍ച്ചയായി ഭേദപ്പെട്ട മഴ ലഭിക്കാതെപോയതാണു മഹാരാഷ്ട്രയെ വരള്‍ച്ചയിലേക്കു തള്ളിവിട്ടത്. കേരളത്തിലും കുറച്ചു വര്‍ഷം മഴ പെയ്യാതെപോയാലോ? 1990 മുതല്‍ 2003 വരെയുള്ള കാലയളവില്‍ മാത്രം കേരളത്തില്‍ പെയ്യുന്ന മഴ 17 ശതമാനത്തോളം കുറഞ്ഞുവെന്നു സംസ്ഥാന ആസൂത്രണ കമ്മിഷന്റെ പരിസ്ഥിതി റിപ്പോര്‍ട്ടില്‍ പറയുന്നു. തുടര്‍ന്നുള്ള 10 വര്‍ഷം അതിനെക്കാള്‍ മഴ കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഈ വര്‍ഷം മാര്‍ച്ച്‌ ഒന്നുമുതല്‍ ഏപ്രില്‍ 20 വരെയുള്ള സീസണില്‍ കേരളത്തില്‍ 53% മഴ കുറവുണ്ട്.
 
ചോദ്യം: അതെങ്ങനെ? കേരളത്തില്‍ ഒട്ടേറെ മരങ്ങളുണ്ടല്ലോ, അപ്പോള്‍ മഴ പെയ്യുമല്ലോ.
 
ഉത്തരം: ഇതിലും കാടുകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു മഹാരാഷ്ട്രയില്‍!
 
കേരളത്തില്‍ 30% വനമുണ്ടെന്നാണു കണക്ക്. മഹാരാഷ്ട്രയിലും 30% ആയിരുന്നു വനം. 2011 – 12 കാലത്തെ റീസര്‍വേ പ്രകാരം 19.94% ആയി കുറഞ്ഞു (അവലംബം: സ്റ്റാറ്റിസ്റ്റിക്കല്‍ വിങ്, നാഗ്പുര്‍ പിസിസിഎഫ് ഓഫിസ്). ഇപ്പോള്‍ അത് 7.9% ആയെന്നാണു കണക്കുകള്‍. അതായത്, മരങ്ങള്‍ ഉണ്ടെങ്കിലും വെട്ടിനശിപ്പിച്ചാല്‍ നിശ്ചയമായും വരള്‍ച്ച കേരളത്തെയും പിടികൂടും. 38,863 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റര്‍ ആണു കേരളത്തിന്റെ വിസ്തീര്‍ണം. മഹാരാഷ്ട്രയുടേത് 3,07,713 ചതുരശ്ര കിലോമീറ്ററും. അതായത്, ഏകദേശം പത്തിരട്ടി. അപ്പോള്‍ സംസ്ഥാനം എന്ന രീതിയിലെടുത്താല്‍ കേരളത്തെക്കാള്‍ എത്രയോ മടങ്ങ് വനമുണ്ടായിരുന്നു മഹാരാഷ്ട്രയില്‍. വകതിരിവില്ലാതെ മരം വെട്ടുമായിരുന്നു മഹാരാഷ്ട്രയില്‍. കേരളത്തിലും ഏതാണ്ട് അങ്ങനെതന്നെ.
 
ചോദ്യം: വനവും മഴയും ഇല്ലെങ്കിലെന്താ,ഭൂഗര്‍ഭജലമുണ്ടല്ലോ?
 
ഉത്തരം: കേരളത്തെക്കാള്‍ കേമമായിരുന്നു മഹാരാഷ്ട്ര
 
2011-12ലെ ഗ്രൗണ്ട് വാട്ടര്‍ ഇയര്‍ ബുക്ക് പ്രകാരം മഴയില്‍ ഭൂഗര്‍ഭജലം കൂടുതല്‍ റിചാര്‍ജ് ചെയ്യപ്പെടുന്നതു മഹാരാഷ്ട്രയിലാണ്. 22.04 ആണു മഹാരാഷ്ട്രയിലെ കണക്ക്. കേരളത്തില്‍ വെറും 4.77. വാര്‍ഷിക ഭൂഗര്‍ഭജലലഭ്യത കേരളത്തില്‍ വെറും 6.03. മഹാരാഷ്ട്രയില്‍ 33.81. ഭൂഗര്‍ഭജലം മെച്ചപ്പെടുന്നതിന്റെ ശതമാനക്കണക്കിനു മഹാരാഷ്ട്രയാണു മുന്നില്‍. കേരളം – 47, മഹാരാഷ്ട്ര – 50 (അവലംബം: ഗ്രൗണ്ട് വാട്ടര്‍ ഇയര്‍ ബുക്ക് 2011-12). കേരളത്തില്‍ 70% കിണറുകളിലെയും ജലനിരപ്പു താഴ്ന്നെന്നാണു ഭൂജലവകുപ്പിന്റെ പഠനം.
 
ചോദ്യം: മഹാരാഷ്ട്രയില്‍ കരിമ്ബ്, മുന്തിരി, ഓറഞ്ച് കൃഷികള്‍ക്കു വന്‍തോതില്‍ വെള്ളമെടുത്തതല്ലേ പ്രശ്നം?
 
*ഉത്തരം: ഒട്ടും ഭേദമല്ല കേരളം *
 
2011-12ല്‍ കേന്ദ്ര ഭൂഗര്‍ഭജല ബോര്‍ഡ് പുറത്തിറക്കിയ ഗ്രൗണ്ട് വാട്ടര്‍ ഇയര്‍ ബുക്ക് പ്രകാരം കേരളത്തിലെ ഗാര്‍ഹിക – വ്യാവസായിക ആവശ്യത്തിന്റെ കണക്ക് ഇങ്ങനെ: കേരളത്തിന്റേത് 1.50, മഹാരാഷ്ട്രയുടേത് 1.04. റബറും വാഴയുമടക്കം നാം ചെയ്യുന്ന മിക്ക കൃഷികളും വന്‍തോതില്‍ വെള്ളം ആവശ്യമുള്ളവയാണ്. മഹാരാഷ്ട്രയിലെ ജീവിതരീതിയുമായി തട്ടിച്ചുനോക്കുമ്ബോള്‍ മുറ്റം വൃത്തിയാക്കാനും കാര്‍ കഴുകാനും ചെലവിടുന്നതും മുറ്റം ടൈല്‍ വിരിച്ചു പുറത്തേക്കൊഴുക്കുന്ന വെള്ളവും നമ്മെ കടക്കാരാക്കുന്നുവെന്നു വേണം കരുതാന്‍.
 
ചോദ്യം: അപ്പോള്‍ കേരളത്തിന് മാത്രമായി ഒന്നുമില്ലേ?
 
ഉത്തരം: കേരളത്തെ പേടിപ്പിച്ചു ‘ഹീറ്റ് വേവ് ‘
 
കടുത്ത വരള്‍ച്ചയാണെങ്കിലും മഹാരാഷ്ട്രയില്‍ ‘ഹീറ്റ് വേവ് പ്രതിഭാസം’ ഈയിടെ കാര്യമായി റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടില്ല. എന്നാല്‍, കേരളം രണ്ടു ദിവസമായി ഹീറ്റ് വേവ് മുന്നറിയിപ്പിന്റെ പിടിയിലാണ്. സൂര്യാതപംമൂലമുള്ള മരണവും റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യപ്പെടുന്നു. നിലവിലുള്ളതിനെക്കാള്‍ രണ്ടുമൂന്നു ഡിഗ്രിവരെ ചൂട് ഹീറ്റ് വേവ് പ്രതിഭാസംമൂലം വര്‍ധിക്കാം.
 
ചോദ്യം: നാം എന്തു ചെയ്യണം?
 
ഉത്തരം: കൈകോര്‍ക്കാം കേരളത്തിന്റെ രക്ഷയ്ക്ക്
 
കേരളത്തിനു ലഭിച്ചിരിക്കുന്ന മുന്നറിയിപ്പ് നമ്മുടെ ഉത്തരവാദിത്തം കൂട്ടുന്നു. എല്ലാവരും വിചാരിച്ചാലേ കേരളത്തെ വരള്‍ച്ചയിലും ചൂടിലുംനിന്നു മോചിപ്പിക്കാനാവൂ.
 
വിദഗ്ധ നിര്‍ദേശങ്ങള്‍:
 
• പരമാവധി മരങ്ങള്‍ നടുക; വീട്ടിലും പൊതുസ്ഥലത്തും.
 
• മഴവെള്ളം ഒഴുകിപ്പോകാതെ മണ്ണിലേക്കു താഴ്ത്തുക. കിണര്‍ – കുളം റിചാര്‍ജിങ് ആണു പ്രധാനം.
 
• കണ്ടല്‍ക്കാടുകള്‍, പാടങ്ങള്‍ എന്നിവ നികത്താതെ ജലസംഭരണികളായി സൂക്ഷിക്കുക.
 
• ജലത്തിന്റെ ദുരുപയോഗം നിയന്ത്രിക്കുക.
 
• കൃഷിക്ക് ആവശ്യമായ ജലം മാത്രം ഉപയോഗിക്കുക.
 
• വീട്ടുമുറ്റം ടൈല്‍ വിരിച്ചു മഴവെള്ളത്തെ പെട്ടെന്നു പുറത്തേക്ക് ഒഴുക്കിക്കളയുന്ന ശീലം ഒഴിവാക്കുക.
 
• വീട്ടാവശ്യത്തിനോ മറ്റോ മരം മുറിക്കേണ്ടിവന്നാല്‍ പകരം മൂന്നു വൃക്ഷത്തൈ എങ്കിലും നടുന്നതു ശീലമാക്കുക.
 
•പശ്ചിമഘട്ടം എന്ന കേരളത്തിന്റെ ജലഗോപുരത്തിന്റെ ജൈവവ്യവസ്ഥ നിലനിര്‍ത്തുക.
A forwarded message thinking it is relevant. Data authenticity not verified

Lightning and safety

Kerala has been facing severe losses due to heavy rainfall and several deaths due to lightning. Kerala is, in fact, one of the regions that sees one of the heaviest thunderstorm activities in India and a heavy death toll almost every year during the April-May pr-monsoon season and the October-November North-East monsoon season. About 70 people die on the average each year and more than one hundred people suffer injuries due to lightning. Many of these can be prevented by following some simple precautionary measures.

I give here a brochure originally prepared by Dr. S. Murali Das and published by Centre for Earth Science Studies, Thiruvananthapuram, Kerala, India (Get the English version here: English_Brochure_PDF_160803 and the Malayalam one here:Malayalam_Brochure_PDF_160803)

Remember that lightning is an electrical discharge that comes with great power: millions of volts and tens of thousands of ampere current. Hence small things like the short air gap in switches or the insulation of the rubber/leather on shoes are not capable of stopping the electricity. Hence one has to try to remain in safe places during a thunderstorm and ensure that all electrical equipment are disconnected from electrical connections before thunderstorms come near your place.In Kerala, which has thick vegetation almost everywhere, lighting that strikes a tree near your house can send strong electric currents through the ground, which can cause high potential difference between two points on the ground. This can sometimes be strong enough to kill a person. Hence it is not advisable to lie down on the ground or even keep your feet apart. This current can come inside houses and has been the cause of several deaths.

Safe Places

The safest places to be during a thunderstorm are vehicles with fully covered vehicles with metallic bodies (like cars and buses with metal on top and sides) and concrete buildings with lightning conductors properly installed. Riding two-wheelers is very unsafe. Traditional buildings with tiled roof or thatched roof do not offer any protection from lightning unless a lightning protection system is properly designed and installed.

Never stand in an open place or go for swimming or fishing in a large pond, lake or the sea. Never stand near a tall tree. There have been several deaths when people went to untie a cow tied to a tree or to pick clothes spread outside for drying. Tall trees can attract lightning to themselves and anyone standing nearby can be affected. It can be conducted through a rope tied to it, especially if it is wet.

Wires/cables coming into a house from outside, such as the power line, telephone line or the television cable can bring lightning current into the house and cause damage or death. Hence keep away from all of them. However, there would be no problem in using a mobile phone or a cordless one. Do not stand near windows or doors, especially if you are wearing ornaments or holding metallic objects.The safest thing would be to sit on a wooden chair in the middle of the room with your feet close together or lie down on a wooden cot.

Don’t do

There are several things that should not be done during a thunderstorm. Some of the common mistakes are:

  • Going to untie cattle or to collect clothes from a clothesline tied to a tree (often coconut tree)
  • Lie down on the ground or stand with feet apart outdoors or indoors on the ground floor
  • Go fishing in a pond/lake/sea or play football/cricket in a large ground
  • Stand close to a tall tree or any other tall unprotected object
  • Speak over a land phone connection
  • Ride two-wheelers
  • Try to disconnect television or other equipment from power connection
  • Stand near window wearing gold ornaments or holding metallic vessels
  • Take shower bath or collect water from a pipe
  • Walk in open space holding umbrella with metal frame

Can do

  • Speak over mobile phone or cordless phone
  • Travel in a car or bus with fully metallic body without touching its metal parts
  • Cook in a traditional kitchen with firewood (won’t be safe in a house with tiled or thatched roof without lighting conductor installed)